جای 1...
که با هیچ چیزی پر نمیشود...
جای خالی پدربزرگ ها و رفتگان...
جای خالی سلامتی...
جای خالی شادی...
جای خالی از ته دل خندیدن...
جای خالی کودکیمان و جوانیمان که تمام شد...
جای خالی عمری که دارد میگذرد ...
جای خالی فاصله ای که نباید باشد...
جای خالی آرزوهای که بر باد رفتن...
جای خالی امیدها...
جای خالی عشق که رفته رفته کمرنگ میشود...
جای خالی...
جای خالی ها، اگر پر میشد که اسمش جای خالی نبود...
برچسب:
نویسنده: سپیده حسنی